14 Mayıs 2020 Perşembe

Gerets'le gelen şampiyonluk ve çılgın hücum düzeni bir ömür unutulmaz


Kendi izlediğim dönem içinde, Galatasaray'ın en saygı duyduğum ve sevdiğim teknik adamlarından biri. 2 sezon çalıştığı Galatasaray'da, türlü imkansızlıklar içinde başarılı olduğunu düşünüyorum. Kazandığı şampiyonluk, çılgın hücum düzeni zaten bir ömür unutulmaz. Bunu da türlü imkansızlıklar içinde başardı. Gerets tercihi Bülent Tulun'a aitti diye hatırlıyorum. Kendisini çok sevmem ama bu tarz imza işleri vardır. 

Gerets'in bir kez "para" ya da "transfer" dediğini, isyan ettiğini hatırlamam. Galatasaray'a geldiğinde eline aldığı kadro o kadar güçlü de değildi. Sezonun bizim adımıza en iyi transferi de Sasa Iliç. O dahi pozisyonuna göre diğer isimlere kıyasla yüksek bir maliyet değildi. Conceicao ayrıldı mesela. İlk etapta gidiyorsun dendi, sonra tutulmak istendi ama gitti. O pozisyona kimseyi alamayınca da kadro dışı olan Saidou'yu döndürüyorsun, üstelik kampın son günü.

O Saidou da kazanılan şampiyonluğun x faktörü oluyor. Bunu sağlayan Gerets işte. Iliç'i de dahil edersek, ilk 11'inde 3 forvet kullanıyordu. Takımın yapısında da orta sahada gerçek anlamda defansif katkı verebilecek tek isim Saidou. Çok yeterli, büyük bir futbolcu değil ama katkı almasını biliyorsun. Aynı durum Cihan Haspolatlı / Orhan Ak gibi bekler için de geçerli. Hagi döneminde o pozisyonlara devşirildiler ama Gerets döneminde zirveyi gördü bu isimler.

Sol kanada Heinz'i alıyorsun, tutmuyor ama yerine yeni bir isim alma gücün yok. Ayhan Akman'ı oraya çekip katkı almayı başarıyordu. Birçok genç futbolcuyu da kullandı bu arada. Aydın Yılmaz, Uğur Uçar, Mehmet Güven, Ferhat Öztorun gibi isimler ilk kez Gerets ile ciddi şanslar buldu ve bazıları kırılma noktasında dahi iş yaptı. Kadro yapısıyla da alakalı tabii ama elindekinden en iyisini almayı başaran bir teknik direktör.

Dönemin Fenerbahçe kadrosu oldukça iddialı ve güçlüydü. Ligde de her 2 maçta onlara kaybettik. Buna rağmen Fenerbahçe'nin önünde 83 puanla şampiyon olduk. 34 maçta atılan 82 gol de var. O kadroyla yapılabilecek maksimumu dahi geçtik ki tamamıyla Gerets imzasıdır. İsyan etmeden, sorun çıkarmadan, transfer konuşmadan başardı. Galatasaray'a fazlasıyla yakıştı ve unutulmazlar arasında yer almış oldu.

2. sezonunda da şartlar zordu. Saidou ayrıldı mesela, transferin son gününe kadar boş bıraktık o pozisyonu. Son gün de Inamoto / Mehmet Topal geldi ama biri o pozisyonun futbolcusu değildi, diğeri de tecrübesiz. Arda Turan gibi bir kazanım olsa da, Carrusca ile tutmayan bir adım atıldı. Sezon içinde sakatlıklar da oldu derken, yine transferde ciddi anlamda adımlar atamadık. Haliyle de sezonu 3. tamamladık ve yola Gerets'le devam edilmedi. Neyse ki güzel bir ayrılık yaşandı.

27.04.2020 tarihli yazı..

4 yorum:

  1. Benim en cok sevdigim yonu genclere deger vermesi ve oynatmasi idi,kalsa daha da iyi olurdu, ama o.muthis hucum daha hâlâ akillarda

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Hiç sorun çıkarmıyordu. Elinde ne varsa en iyi şekilde kullanıyordu.

      Sil
  2. Bu dönem dolayısıyla sürekli geçmiş maçları izliyoruz mecburen ve fark ettiğim şey şu ileride oynayanlardan birisi Necati Ateş ise cok makul bile duruyor bu sistem... Necati orta sahada top kapıp hızlıca oyun kurabilen bir oyuncuymus. Söyle diyebilirim Necati o dönem ligin ilk yarısındaki Seri, çoğu maçtaki Belhanda ve Nzonzi den kat kat daha fazla orta saha oyuncusuymus.

    YanıtlayınSil

 

Tüm Telif Hakları Sportif Cümleler 'e Aittir © 2009 -- Blogger Tarafından Desteklenmektedir