Galatasaray 3-1 Alanyaspor, Juventus deplasmanı üzerinden sadece 3 gün geçti

Juventus deplasmanının üzerinden sadece 3 gün geçti. 120 dakikalık, büyük bir tempo ve mücadele. Böyle bir maçın dönüşünde, iyi oyundan ziyade "3 puana" bakarsın. Bu sezon oynadığımız Şampiyonlar Ligi maçlarının ardından "dönüşlerimizi" düşününce, iyi bile performans verdik. Alanyaspor'un atlet ve tempolu futbolcu sayısı çok fazla. Sahaya çıkan ilk 11'lerine bakınca da, işi tam anlamıyla "mücadeleye" dökmek istediler. Maça da iyi başladılar ama Galatasaray'ın kontrolü eline alması, maçı rahat kazanmasına sebepti. Böyle bir günde "gümbür gümbür" oynamaya gerek yok. İlk yarıda iptal edilen golden sonraki oyununa bak, kazanmayı hak ettin. Skor 1-1'e geldi, kimse "maçı kazanamayız" havasında değildi.

Ne zaman baskı kursan, pozisyon yakaladın. Hücum anlamında bazı bireysel performansları kötü buldum. Lang ve Sara, çok etkisiz kaldılar. Özellikle de final anlarında. Sane ritmini buluyor mesela, Osimhen ve Barış Alper Yılmaz da çok çalıştılar. Torreira'nın da ceza sahası içi koşuları "nihayet" geri döndü. Torreira, bu tarz hücum katkılarını verdiğinde çok farklı. Lang ve Sara'nın performansı biraz daha dengeli olabilse, çok daha farklı bir maç izlerdik. Rakibin maçın başındaki baskısını çabuk kırdık. Boey'in ayak içi plasesi, o kadar güzel zamanda geldi ki 2. yarı başındaki olası "paniği" giderdi. 2. yarının hemen başında maç 1-1'e gelse de, herkes kazanacağından emindi.

Galatasaray, maç özelinde farklı dizilim de denedi. Klasik bir 4-2-3-1 vardı diyemem. Barış Alper Yılmaz, daha çok forvetin arkası gibiydi. Sıklıkla kanatlara da deplase oldu, saba serbest bir rolü vardı. Sane de yer yer forvetin arkasına kaydı, Osimhen arkasında o yer değişimlerini gördük. 4-2-3-1 oynadıkça, 10 numara aramaya devam ederiz. Barış Alper Yılmaz'ın 2. forvet olabileceği bir 4-4-2 ya da 4-3-3 gibi oynamak gerekecek. Sane'ye de yer bulmaya çalışırken, arayışlar doğal. Sane, ritmini bulmaya başlayacak. Boey de aynı şekilde. Singo'yu da oraya dahil ederek, bu isimler maç eksiğini bir an önce kapatmalı. Onları her fırsatta ilk 11'de görmeye devam edeceğiz. Diri bir Boey'in neler yapabileceği, maç özelinde "yeniden" anlaşılmıştır.

Bu tarz maçlarda topa sahip olmak önemli. Galatasaray da bunu başardı. Her baskı kurduğu an da hücumda etkili oldu. Rakip ceza sahası çevresinde kümelenmekte hiç sorun yoktu. Osimhen'in, Juventus maçının ardından gösterdiği efor çok değerli. O sahada olduğunda, rotasyon yapmanın sıkıntısı yok. Osimhen kenara geldiğinde ise bu oyunu oynamak imkansız. Galatasaray'ın oyununda ön alanda hareketlilik ve "pres" yoksa sorun başlıyor. Juventus maçı sonrası "pres" direncimiz bence yüksekti. Bazı isimlerin yorgunluğu çok bariz ama hiç kimse mücadeleden ödün vermedi. Ayrıca bu maçta "nasıl olsa kazanırız" üzerinden bir rehavet etkisi de görmedim. Herkes durumun farkına varmış. Şampiyonluğun aslanın ağzında olduğunu biliyorlar.